|
بررسی نابرابری درآمدی و رفاه اجتماعی روستایی
|
محمدحسین امجدی*   ، محمدرضا وحیدی ، مهرداد محمدی سلیمانی |
| سازمان برنامه و بودجه استان کرمان |
|
|
چکیده: (6 مشاهده) |
پژوهش حاضر به دنبال پاسخگویی به دو سوال است. سوال اول این است که وضعیت رفاهی مناطق روستایی کشور در سالهای اخیر چگونه بوده است؟ و سوال دوم اینکه با توجه به متفاوت بودن سطح جمعیت، بهرهمندی از زیرساختهای رشد و سایر عوامل تاثیرگذار بر عدم تعادلهای منطقهای و جغرافیایی، کدامیک از مناطق روستایی استانهای کشور دارای درجه رفاهی بالاتری میباشند و کدامیک سطح رفاهی کمتری دارند؟ پاسخ به این سوالها میتواند از نظر علمی الگوی سیاستگذاری مناسبی در زمینه تخصیص و توزیع منابع، امکانات و فرصتها در اختیار سیاستگذاران بخش عمومی کشور برای رفع عدم تعادلهای ایجادشده در مناطق روستایی قرار دهد. در این پژوهش با استفاده از دادههای درآمد- هزینه خانوار روستایی مرکز آمار طی سالهای ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۱ روند تغییرات شاخصهای متوسط هزینه واقعی، ضریب جینی و نهایتاً رفاه اجتماعی خانوارهای روستایی مورد بررسی و تحلیل قرار میگیرد. بر اساس نتایج، هزینه واقعی خانوار روستایی کشور طی دوره مورد بررسی کاهش یافته است. همچنین در همین دوره، ضریب جینی خانوار روستایی نیز افزایش پیدا کرده که حکایت از بدتر شدن وضعیت توزیع درآمد دارد. در ادامه رفاه اجتماعی بر اساس شاخص سن برای مناطق روستایی کشور و استانها محاسبه شد. بر این اساس شاخص رفاه اجتماعی سن نیز طی این مدت کاهش قابل ملاحظهای داشته است، هر چند در دو سال اخیر بهبود اندکی داشته است. بر این اساس تأکید بر تدوین برنامه جامع کاهش فقر به جای برنامههای جزیرهای با اولویت مناطق روستایی مرزی، تمرکز بر سیاستهای کلان رشدگرا در کنار توانمندسازی، کنترل تورم، ایجاد اشتغال مولد، بهبود فضای کسب و کار و مهارت آموزی از جمله راهکارهای پیشنهادی است که به منظور کاهش نابرابری و ارتقای رفاه میبایست در دستور کار سیاستگذاران و مدیران قرار گیرد.
|
|
| واژههای کلیدی: نابرابری، ضریب جینی، شاخص رفاه اجتماعی سن، مناطق روستایی. |
|
|
متن کامل [PDF 1082 kb]
(5 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1402/12/15 | پذیرش: 1403/9/10 | انتشار: 1403/12/10
|
|
|
|
|
|
