|
رتبهبندی شاخصهای اقتصاد دانشبنیان با تأکید بر توسعه پایدار مناطق روستایی در ایران
|
ذبیحالله ترابی*   ، علی مختاری کرچگانی ، غلامرضا برزو |
| دانشگاه تربیت مدرس |
|
|
چکیده: (3 مشاهده) |
امروزه کشورهای توسعهیافته از اقتصاد دانشبنیان به عنوان کلید توسعه سکونتگاههای انسانی یاد میکنند. این رویکرد با بهرهگیری از سرمایههای انسانی و تجاریسازی علوم معاصر میتواند به توسعه اقتصادی مناطق به ویژه روستاها کمک نماید. در کشورهای در حال توسعه نظیر ایران، از ظرفیتهای اقتصاد دانشبنیان جهت توسعه مناطق روستایی غفلت شده است. این در حالی است که ظرفیت بالای مناطق روستایی در توسعه سرزمینی غیرقابل انکار میباشد. از این رو، نیاز به بومیسازی شاخصهای اقتصاد دانشبنیان برای مناطق روستایی به صورت فزایندهای احساس میشود. این مهم به معنای گنجاندن دانش، ارزشها و شیوههای محلی در سیاستگذاریهای کلان ملی است. هدف این پژوهش، رتبهبندی شاخصهای اقتصاد دانشبنیان با تأکید بر توسعه پایدار مناطق روستایی در ایران بود. تحقیق حاضر به لحاظ روششناسی، کمی و از نظر روش تحقیق، توصیفی – تحلیلی از نوع کاربردی بوده است. جامعه مورد مطالعه، پانلی از صاحبنظران و کارشناسان اجرایی بودند که به روش نمونهگیری در دسترس برگزیده شدند. در این باره، در گردآوری دادهها از روش دلفی (Delphi) و از ابزار پرسشنامه استفاده شد. برای تحلیل دادهها از مدل رتبهبندی تاپسیس (TOPSIS) بهره گرفته شد. یافتههای این تحقیق، اهمیت بومیسازی اقتصاد دانشبنیان در توسعه مناطق روستایی ایران را برجسته میکند؛ به نحوی که در وهله اول باید به شاخصهای فرهنگی و ترویجی (بالاترین رتبه با مقدار ۰٫۸۱) و پس از آن به شاخصهای سرمایهگذاری با رتبه ۰٫۷۴، شاخصهای زیستمحیطی با رتبه ۰٫۵۵ و شاخصهای کالبدی – زیربنایی با رتبه ۰٫۴۳ توجه شود.
|
|
| واژههای کلیدی: بومیسازی، شاخصها، اقتصاد دانشبنیان، مناطق روستایی، ایران |
|
|
متن کامل [PDF 874 kb]
(3 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1403/3/28 | پذیرش: 1403/10/9 | انتشار: 1403/12/10
|
|
|
|
|
|
