|
بررسی شاخصهای توسعهی انسانی ایران و کشورهای جنوب غرب آسیا طی سالهای ۲۰۱۱-۲۰۱۸
|
طاهره امینی*   ، مسعود یارمحمدر |
| پژوهشکده آمار |
|
|
چکیده: (2 مشاهده) |
مهمترین عامل توسعهی انسانی هر جامعه، افراد آن جامعه هستند. چرا که، انسانها هم هدف و هم ابزار توسعه هستند. این اهمیت وافر موجب شده تا کشورهای جهان و سازمانهای بینالمللی توجه خاصی به امر توسعه انسانی داشته باشند و عوامل تأثیرگذار بر آن را شناسایی کنند. همچنین در سالهای اخیر شاهد افزایش علاقه عمومی به ارزیابی این موضوع هستیم که آیا سطح کیفی زندگی انسانهای جوامع مختلف در حال بهبود است؟ چه عواملی بر سطح کیفی زندگی یا سرعت پیشرفت آن تأثیر میگذارد؟ و آیا سطح کیفی زندگی میتواند در آینده پایدار باشد؟ به نظر میرسد یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین شاخصها، برای سنجش سطح کیفی زندگی انسانها در جوامع مختلف شاخص توسعهی انسانی است. با توجه به اهمیت ارزیابی شاخص توسعهی انسانی در برنامههای توسعهی کشور و جایگاه جمهوری اسلامی ایران در منطقهی جنوب غرب آسیا و نیز تحولات اقتصادی رخ داده در منطقه و جهان، ارایهی تصویری از شاخص توسعهی انسانی کشور در میان کشورهای منطقه و واکاوی رتبهی ایران در جهان بهمنظور برنامهریزی و سیاستگذاریهایی در راستای بهبود این شاخص در کشور میتواند تأثیرگذار باشد. در این مقاله سعی شده است تا وضعیت شاخص توسعهی انسانی در ایران و کشورهای جنوب غرب آسیا بررسی شود. همچنین یادآور میشود که به دلیل تغییر فرمول محاسبهی شاخص توسعهی انسانی در سال ۲۰۱۱ این شاخص برای سالهای ۲۰۱۱ تا سال ۲۰۱۸ مورد بررسی قرار گرفته است.
|
|
| واژههای کلیدی: شاخص توسعهی انسانی، گزارش توسعهی انسانی سازمان ملل متحد، آموزش، امید زندگی، شاخص درامد سرانه. |
|
|
متن کامل [PDF 1025 kb]
(1 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1400/1/12 | پذیرش: 1404/9/11 | انتشار: 1403/12/10
|
|
|
|
|
|
